Kaput üstünde sergileme, yaralı hayvan görüntülerini paylaşma gibi davranışlar bizim av kültürümüzün parçası değildir; sonradan türemiş, avcılığın vakarına ve ahlakına zarar veren alışkanlıklardır. Kadim avcılık geleneğinde gösteriş değil edep vardır, saygı vardır, ölçü vardır. Av, teşhir için değil, denge ve sorumluluk anlayışı içinde yapılır.
Etik anlayış zayıfladığında ise ortaya yarış çıkar: Kim daha çok vurdu, kim daha çok avladı… Oysa avcılık bir sayı yarışı değildir. Avcının değeri; doğaya yaklaşımıyla, kurallara sadakatiyle, gençlere örnek oluşuyla ölçülür. On çulluk, yirmi ördek değil; bir avcının karakteri belirler onun gerçek ağırlığını.
Bugün asıl tehlike de buradadır. Etik aşındıkça avcılık içten içe çürür, toplum nezdinde saygınlığını kaybeder. Bu yüzden mesele birkaç fotoğraf meselesi değil, kültürün korunması meselesidir. Avcılığı ayakta tutacak olan şey kaput üstü resimler değil, etik duruştur. Bu duruş kaybolursa geriye sadece gürültü kalır, kültür değil.

Anılarınız kıymetlidir, değerlidir. Özeldir. Ancak yarışa dönüşmüş kanlı,canlı her paylaşım bizi linç etmek isteyenlerin ekmeğine yağ sürmekten, 100 like almaktan başka ne işe yarıyor. Dünya paylaşıyor. Evet dünya devletleri avcılığın toplumsal kabulünü sağlamış paylaşıyor. Sen vurduğunu paylaşınca avcılığın toplumsal kabulü olmuyor değerli kardeşim.Avı doğa ile bağ kurmak yerine sosyal vitrine malzeme yapmak için kullanıyor olmanız sizi sadece gösteriş bağımlısı yapıyor.
Keramet paylaşılan fotoğrafta değil birlik ve beraberlikte.

Serhat Çelebioğlu