Her kelimesiyle yine utanç verici bir metin ve uydurma bir isimlendirme ile Altınordu Belediyesi ve hastalıklı bir kimlik milliyetçisi olan Ulaş Tepe!

Müjgan Markaryan’ın Ermeni Mahallesi’ndeki evi belediye envanterine hazineden geçti; yani bağış, yani emanet! Ordu Ermenilerinden Hekimyan Aile Konağı gibi, bugünkü ismiyle Saatçi Hafız Hüseyin Efendi Konağı!

Yapı halk arasında; Müjgan Abla (Hanım) Konağı olarak falan da anılmıyor sallamayın! Ev, Ordu Ermenilerinden Müjgan Markaryan’ın (Öztürk) annesi Zıvart (Şaziye) Hanım ve Dayısı Harut (Murat) Markaryan’ın baba evi. Müjgan Teyze’nin babası Ordu Ermenilerinden değildir! Ordu’ya İstanbul’dan gelen bir Fransızca öğretmeni. Son bir haftadır Altınordu Belediyesi birilerini arıyor burayla ilgili bir detay öğrenmek için; aradıkları da beni arıyor. Onlara da “Güven Bayar’ı arayın” diyorlar ama sessizlik oluyormuş… Neden bu korku? Suçluluk psikolojisi herhalde!

Yapılan açıklamada; “Ermeni mimarisi olan bu tarihi yapıyı, tıpkı Saatçi Hafız Hüseyin Efendi Konağı gibi restore edeceğiz!” deniliyor. Burası önemli! Çünkü orası da Ermeni mimarisi ve sahipleri Ordu Ermenilerinden Hekimyan Ailesi.

Ordu Ermenilerinden Şaziye (Zıvart) Markaryan kardeşi Harut (Murat) Markaryan ve kızı Müjgan Abla’nın doğup büyüdüğü ve son nefesini verdiği dede evleri, hazineden Altınordu Belediyesi mülküne geçti. Erken Cumhuriyet döneminden bugüne gerçekleşen sayısız Ermeni ve Rum evi gibi! Yapının hazineden belediyeye geçiş sürecinde kaderine terk edilip hasar görmesine, içindeki eşyaların yağmalanmasına sebep olan ve buna göz yuman, ses çıkarmayan herkes, yapının bugünkü içler acısı durumundan sorumludur.

Müjgan Abla’nın evi ile Doktor Dikran ve Eczacı Ardem Toraman’ın baba evleri o 200 metrelik (Yan Sokak) sokağın ilk ve son evi. Orduyu büyük bir utanca sürükleyen Doktor Dikran Toraman Sokağı talebi Müjgan Ablaların evini de içine alıyor. (https://t24.com.tr/yazarlar/guven-bayar/orduyu-utanca-surukleyen-kimlik-milliyetciligi-doktor-dikran-toraman-sokagi-nda-ucuncu-yil,52178#)

Yapı, doğup büyüdükleri topraklardan, evlerinden ayrılmak zorunda bırakılan ve dünyanın dört bir tarafına dağılan Ordu Ermenileri için bir hafıza merkezi olmalı ve yapının üst katı konaklama hizmeti verip giden Ordu Ermenilerinin 3. Kuşak torunları burda misafir edilmeli. Evin tam karşısı yani Cumhuriyet İlkokulu’nun olduğu yer bugün İsmetpaşa Ortaokulu tarihi Ordu Ermeni Mezarlığıdır. Hemen ilerisi 1856 tarihli Movsesyan Ermeni Okulu, hemen karşısı 1853 tarihli Surp Asdvadzadzin (Meryem Ana) Ordu Ermeni Kilisesi bugün Zaferimilli Camii ve bu alan da çevresinde bulunan yapılar Ermeni mimarisidir. Yüzlerce hikayeyi, yapıyı içinde barındıran bir hafıza alanı. Türkiye’deki resmî tarih yazımına ve taşra ezberlerine yenik düşmeden onurlu bir konumlanma almak zorundayız.

Ordu Ermeni Cemaati ismi, kimliği ve kendi hikayesiyle yaşayacak. Uydurma isimlendirmelere, kimlikçi perdelemelere izin veremeyiz.