Bazı insanlar vardır !

Kırılma noktalarınızda , köşe taşı olan ...

1998 Ağustos ayında tanışmışım Ihsan Yeşil ile ...
İhsan amca , Giresundaki yaşamımızın kapısını araladı , o günlerde .

Giresun'da bir tane tanığım yok , yardım alacağım kimse yok .

25 yaşında genç bir adam Canel ,yataş mağazını devralacak !

Aynı otobüste çocukluk arkadaşı Ozan Gürhan Karahan da tesadüf eseri orada olacak deseler inanmazdım !

Ozan tempo efemde programa başladı ,
Canelde ihsan amcadan yataşı devraldı ,

Üstelik tek kuruş peşinat vermeden :)
Aynı gün !

Hayat bizi döndürdü dolaştırdı , ihsan amcanın eşi , sahuresi , sevgilisinin cenazesinde buluşturdu !

Giresunu çok severim ben ...
Kişiliğimde etkili oldu .
Başarılarımda etkili oldu ,

Hayat yolculuğumda önemli dostlarım oldu .
Hiç kopmadığımız komşularımız oldu ...

Sahure abla , yatıyor musalla taşında şu an ...
İhsan amca başında ağlıyor , kolay değil öyle hayat arkadaşlığı !

Sahure abla şeker hastasıydı , çok yoruldu...

Ama ihsan amcam bana bir şey öğretti !

İyi günde , kötü günde , varlıkta , yoklukta diye söz vermek , kolay olanı ...

Birde bunu göstermek lazım , vefa lazım , şikayet etmeden katlanmak lazım ...

Şükretmek lazım !

53 yıl dile kolay ...
Canı yanıyor , kıdemli dostumun .
Onun canı yandıkça , benimde yanıyor ...

53 yıllık bu aşkın , 27 yılına bende şahidim ...

Ruhun şad olsun Sahure abla ...
Allah sabırlar versin bundan böyle , ihsan amcaya ...