Ordu'nun araştırmacı yazar yakın dönem Ordu tarihinin en geniş donanımlı ve belgeleri barındıran arşivcisi Güven Bayar Altınordu belediyesi başkanı Ulaştepe ve belediye meclisi uyarı üyelerini uyarırken tarihsel görevi içinde diğer kendini solcu sosyalist demokrat Ordu milliyetçisi bu turizm Kültür ve kalkınma konusunda eğitim ve yetkin hava atanlarını ya da görevlerini yapmayanları uyardı...

Güven Bayar ordunun geçmişinin olumlu olumsuz dizlerinin Ordu tarihi kültürü ve turizmi için çok önemli bir haberi olduğunu ve dolayısıyla yakıp yıkmak ve yok etmek yerine hafıza merkezleri kurarak hem turizme hem kültürümüze ve hem de insanlık tarihine olan görevini yapıyor ve sizlere de bunu hatırlatıyor...

yaşadığı kentten haberi bile olmayan Ulaştepe gezdiği sokakların Ordu belleğinde ne işe yaradığını ya da kendisine emanet bırakılan ordu evlerinin hafızalarğını bilmediği için olsa gerek müjgan ablanın bildiğimiz Ermeni evini "Müjgan abla konağı" yapıverdi...

Yahu birisi demiyor mu buna; Ulaştepe konak farklı bir şeydir ev farklı bir şeydir!

Ordu Kent Gazetesi olarak yazarımız arkadaşımız kıymetli Güven Bayar'a bu uyarısı için teşekkür ediyorum ve aşağıda uyarısını sizlerle paylaşıyorum... Nevzat AKATA

GÜVEN BAYAR TARİHE İHANETİ SORGULUYOR VE UYARIYOR

Yapı halk arasında; Müjgan Abla (Hanım) Konağı olarak falan da anılmıyor sallamayın! Ev, Ordu Ermenilerinden Müjgan Markaryan’ın (Öztürk) annesi Zıvart (Şaziye) Hanım ve Dayısı Harut (Murat) Markaryan’ın baba evi. Müjgan Teyze’nin babası Ordu Ermenilerinden değildir! Ordu’ya İstanbul’dan gelen bir Fransızca öğretmeni.

Ordu Ermenilerinden Şaziye (Zıvart) Markaryan kardeşi Harut (Murat) Markaryan ve kızı Müjgan Abla’nın doğup büyüdüğü ve son nefesini verdiği dede evleri, hazineden Altınordu Belediyesi mülküne geçti. Erken Cumhuriyet döneminden bugüne gerçekleşen sayısız Ermeni ve Rum evi gibi!

Müjgan Abla’nın evi ile Doktor Dikran ve Eczacı Ardem Toraman’ın baba evleri o 200 metrelik (Yan Sokak) sokağın ilk ve son evi.

Yapı, doğup büyüdükleri topraklardan, evlerinden ayrılmak zorunda bırakılan ve dünyanın dört bir tarafına dağılan Ordu Ermenileri için bir hafıza merkezi olmalı ve yapının üst katı konaklama hizmeti verip giden Ordu Ermenilerinin 3. Kuşak torunları burda misafir edilmeli. Evin tam karşısı yani Cumhuriyet İlkokulu’nun olduğu yer bugün İsmetpaşa Ortaokulu tarihi Ordu Ermeni Mezarlığıdır. Hemen ilerisi 1856 tarihli Movsesyan Ermeni Okulu, hemen karşısı 1853 tarihli Surp Asdvadzadzin (Meryem Ana) Ordu Ermeni Kilisesi bugün Zaferimilli Camii ve bu alan da çevresinde bulunan yapılar Ermeni mimarisidir. Yüzlerce hikayeyi, yapıyı içinde barındıran bir hafıza alanı. Türkiye’deki resmî tarih yazımına ve taşra ezberlerine yenik düşmeden onurlu bir konumlanma almak zorundayız.

Ordu Ermeni Cemaati ismi, kimliği ve kendi hikayesiyle yaşayacak. Uydurma isimlendirmelere, kimlikçi perdelemelere izin veremeyiz.