HEY GİDİ SUCU MEHMET (USTA) AKATA…

Hey gidi Sucu Mehmet Usta…

Sen de bu şehrin taşına, toprağına, suyuna emek vermiş insanlardan biriydin…

Bugün birçok kişinin konuştuğu, sahip çıktığını söylediği Ordu için sen yıllar önce mücadele etmiş, ter dökmüş, bedel ödemiştin.

Zamanında Nazif Bey’in yaptırdığı şehrin suyu yetmez iken, Ticaret Odası Genel Sekreteri Sıtkı Çebi’yi yanına alıp Yoroz’da boşa akan suları Ordu’ya kazandırmak için mücadele ettin. Çünkü sen bu şehrin insanlarının susuz kalmasına razı olmayanlardandın.

Hey gidi Sucu Mehmet Usta hey…

Tarih boyunca çoğu zaman reklamını yapanlar öne çıkmış, emeği verenler ise geri planda kalmıştır. Şehri için çalışanlar unutulmuş, kendini anlatanlar ise alkışlanmıştır.

Ama sen iyi ki fotoğraflar çekmişsin…

İyi ki bu kentin hafızasına sahip çıkmışsın…

İyi ki Ordu’nun bir anlamda görsel arşivini oluşturmuşsun…

Şayet evinin yanması sırasında o kıymetli arşivin de yanıp gitmeseydi, bugün Ordu tarihini anlatanların birçoğu belki de gerçek emekçileri görmezden gelmeye cesaret edemeyecekti.

Çünkü bu şehrin tarihi yalnızca binaların, makamların ve koltukların tarihi değildir.

Bu şehrin tarihi; su getirenlerin, yol açanların, mücadele edenlerin, alın teri dökenlerin tarihidir.

Bugün Ordu tarihini anlatırken Ordu’nun emekçilerini anlatmayanlar var…

Bu kentin gerçek sahiplerini görmeyenler var…

Bu kentin yükünü sırtında taşıyan insanların adını anmayanlar var…

Ama biz biliyoruz…

Ordu’nun gerçek tarihi, halkın tarihidir.

Ve o tarihin içinde Sucu Mehmet Usta’nın da alın teri vardır.

Rüsumat Gemisi konusunda yıllardır yapılan yanlışları düzeltmeye çalışmamıza rağmen aynı yanlışların tekrar edilmesi de bunun bir parçasıdır.

Gerçeği söyleyenlerin sesi çoğu zaman duyulmak istenmez.

Çünkü bazıları sorgulanmadan konuşmayı, araştırmadan yazmayı ve itiraz edilmeden anlatmayı alışkanlık hâline getirmiştir.

Ama biz susmayacağız.

Bu şehrin hafızasına sahip çıkmaya devam edeceğiz.

Bu şehrin emekçilerini anlatmaya devam edeceğiz.

Bu şehrin gerçek hikâyesini yazmaya devam edeceğiz.

Sucu Mehmet Usta…

Sen rahat uyu…

Emanetin yerde değil.

Bayrak yerde değil.

O bayrak bugün benim elimde…

Nefes aldığım sürece, bu kentin emeğine sahip çıkmaya, halkın hakkını savunmaya, doğruları söylemeye ve Ordu’nun gerçek tarihini unutturmamaya devam edeceğim.

Çünkü biz bu şehri seviyoruz.

Çünkü biz bu şehrin emekçilerine borçluyuz.

Çünkü biz, hatıraları da mücadeleyi de yarı yolda bırakacak insanlar değiliz.

Huzur içinde uyu "Sucu Mehmet",

Senin bıraktığın yerden yürümeye devam ediyoruz.