Samimiyetinden şüphe etmediğim dostlarımın "şahsım" için tedirginliğini çok iyi anlıyorum.
- Yavuz dikkat et bak. Ortam kötü, alırlar içeri,
- Sen öbür hıyarlara bakma. Onlar içeri girse bile arkalarında kitleleri var. Onlara sahip çıkan olur ama sen dımdızlak kalırsın ortada. Cezaevinde unuturlar seni,
- Yauw Yavuz, neyine lazım. Bak ne güzel yerde yaşıyorsun. Çeşme'de balığını tut, hıyarını, domatesini yetiştir, yüz, yak mangalını, iç rakını, batır güneşi kafanı sevdiğinin omzuna koyup. Başına bir iş gelirse kimsenin z.kinde bile olmazsın. Bak keyfine yaaa...
Çok iyi anlıyorum sizleri. İyi niyetinizden hiç şüphem de yok.
Öteki goygoycu yavuşakları, afferincileri, "sen atıl, biz peşindeyiz" diyen soytarıları, kullandığını zanneden şark kurnazlarını zaten dikkate almam da, sizi rahatlatacaksa, var heybemde bir iki lafım.
Bak arkadaş, gece aç yatıp, sabah kılıcını kuşanmayanın şerefinden şüphe ederim.
Kendimi ifade edebildiğim, yapabildiğim tek şey gazetecilikti. Mesleğimdi benim. O çok korktuğunuz "abiler" aldı elimden onu.
"E bunu sen istedin. Uyum sağlayamadın, geçimsizdin, kavga çıkarıyordun, huysuzdun" dediğinizi duyar gibiyim.
La ben bir günde mi huy değiştirdim? O korktuğunuz abiler ilmek ilmek işledi medyayı. Ağır ağır zerk etti o zehri en kılcal damarlara. Tek derdim vardı; o da dayatılan bu soytarılığa direnmek. Önümüzde isyandan başka bir seçenek mi vardı da bu yolu seçtik? Benzememek için ne gerekiyorsa onu yapmaya çalıştım. Abuk subuk taleplere "hayır" demek mi geçimsizlikti? Soytarılığınızı, suç ortağı yapma çabalarınızı, değersizleştirme, sıradanlaştırma çapsızlığınızı yüzünüze vurduğum için mi kavgacıydım acaba?
Şimdi diyorsunuz ki; "Yavuz bak atarlar içeri. Unuturlar seni orada. Hem nalına, hem mıhına vurulmaz... Daya birilerine sırtını..."
Son dönem sevimsiz bir komşumdan duyduğum ve hakedene kullanmayı pek sevdiğim bir laf var; " Yöek yeaaa!"
Sizin ananız güzel mi! :)
Zannediyor musunuz şu durumda balık tutunca, toprakla uğraşıp, mangal yakınca insan huzur buluyor?
Ulen hayatımı çaldı bu alçaklar. 20 senemi çaldılar. Kariyerimi, mesleğimi, yaşam tarzımı aldılar elimden. Bizden aldıklarını da bugün ibretle adliyelerde, emniyette izlediğiniz soytarılara teslim ettiler.
Şimdi diyorsunuz ki; "Bak sus. Atarlar içeri, orada unuturlar seni..."
Siz yaşarken nasıl ölünür bilir misiniz? Hiç öldünüz mü? Bir ölüyken nefes alıp alıp verdiniz mi hiç? Narkozsuz göğsünüzü parçalarcasına söküp aldılar mı kalbinizi içinizden?
Ciğerlerinize hava yerine zehir bastılar mı kompresörlerle?
O zaman hiiiç konuşmayın boşuna. Sizin bunu anlamanıza imkan yok. Bakın işinize. Bakın keyfinize. Tatlı mayişlerinize, işinize, gücünüze(!)
YK-20/12/2025
Takipçi