BIRAKIN ORMANI DALI BİLE KORUYORLAR
Necdet Topçuoğlu
Yaklaşık 34 yıldır Kanada’da yaşayan bir dostum anlattı. "Burada bahar geç gelir. Ağaçlar Mayıs ayının sonunda çiçek açarlar. Yalnız bir ağaç vardır, bizdeki kardelen gibi… Nisanın sonunda eksi derecede bile zamanı gelince çiçeğinin açar.
Bundan yaklaşık 25 yıl önce bir Cumartesi günü öğle yemeği için restorana gidiyordum. Hava güzel artı 14 derece.. Mayıs ayının ilk haftası… Bu ağaçtan şehir içinde çoktur, kısa boylu geniş saçaklı bir ağaçtır. Çiçekleri o kadar güzel açmıştı ki.. Ağaçtan bir dal kırdım, elimde restorana götürdüm.
Sık gittiğim bir restorandı. Cumartesi günleri tavuk kanadıyla bira günleri olurdu. Ben de iki haftada bir uğrardım. Garson kızlar beni tanırlar, her gidişimde tebessümle karşılarlardı. Üniversite öğrencisi kızlar çiçeği elimde görünce tebessümle karşılamadılar.
Dışarıda balkonda oturdum. Bira ve tavuk kanadı söyledim. Balkonda oturanlar da çiçeğe doğru baktılar, sebebini pek anlayamadım. Garsonlardan ya da müşterilerden biri telefon etmiş olacak ki 20 dakika sonra, Belediyeye ait çevre koruma arabası geldi. Çiçek masanın üstünde duruyordu.
İçinden 35 yaşlarında bir adam çıktı, gülümseyerek bana doğru geldi. Masadaki çiçeğe baktı. Nezaketli bir şekilde “O çiçeği alıp arabama gelir misiniz?” dedi. O zaman anladım. Bu çiçeği dalıyla kırmak yasaktı.
“Mahkemeye mi gitmek istiyorsun, yoksa para cezası mı vereyim” dedi. “Ne kadar para cezası” dedim. Bir metre çıkardı ve dalın boyunu ölçtü. Yaklaşık 40 cm. “40 dolar yazacağım” dedi ve yazdı. Pazartesi günü 40 doları Belediyeye ödedim."
Kendi ağacının dalına dokundurmayan Kanada'lılar bizim Kaz Dağlarını dümdüz ediyor. Hem doğayı katlediyor. Hem de siyanürle altın arıyor, insan sağlığını tehdit ediyor. Bunlar 40 cm ağaç dalı için ceza kesiyor. Bizimkilerde bizim dağlarımızı bunlara peşkeş çekiyor.
Muğla'nın Akbelen Ormanlarında işlenen doğa katliamını ibretle takip ediyorum. Ormanları koruması gereken Jandarma, ormanı kesenleri korumaktadır. Orman yangınında su taşıyan Orman İşletmesinin tankeri, vatandaşa su sıkan tomalara su taşımaktadır. Türkiye gerçeklikten kopmuş, yok oluşa doğru hızla yuvarlanmaktadır.
Bunlar ibret alınması gereken olaylardır. Başka Milletler ülkelerinin kıymetini nasıl biliyorlarsa, bizim de kendi Ülkemizin kıymetini aynı şekilde bilmemiz gerekmektedir. Son ağaç kuruduğunda, bir damla su kalmadığında, son balık öldüğünde paranın hiçbir işe yaramadığını göreceğiz. Ancak iş işten geçmiş olacaktır.
(29, Temmuz, 2026-Ordu)