Bazı insanlar vardır !
Kırılma noktalarınızda , köşe taşı olan ...
1998 Ağustos ayında tanışmışım Ihsan Yeşil ile ...
İhsan amca , Giresundaki yaşamımızın kapısını araladı , o günlerde .
Giresun'da bir tane tanığım yok , yardım alacağım kimse yok .
25 yaşında genç bir adam Canel ,yataş mağazını devralacak !
Aynı otobüste çocukluk arkadaşı Ozan Gürhan Karahan da tesadüf eseri orada olacak deseler inanmazdım !
Ozan tempo efemde programa başladı ,
Canelde ihsan amcadan yataşı devraldı ,
Üstelik tek kuruş peşinat vermeden :)
Aynı gün !
Hayat bizi döndürdü dolaştırdı , ihsan amcanın eşi , sahuresi , sevgilisinin cenazesinde buluşturdu !
Giresunu çok severim ben ...
Kişiliğimde etkili oldu .
Başarılarımda etkili oldu ,
Hayat yolculuğumda önemli dostlarım oldu .
Hiç kopmadığımız komşularımız oldu ...
Sahure abla , yatıyor musalla taşında şu an ...
İhsan amca başında ağlıyor , kolay değil öyle hayat arkadaşlığı !
Sahure abla şeker hastasıydı , çok yoruldu...
Ama ihsan amcam bana bir şey öğretti !
İyi günde , kötü günde , varlıkta , yoklukta diye söz vermek , kolay olanı ...
Birde bunu göstermek lazım , vefa lazım , şikayet etmeden katlanmak lazım ...
Şükretmek lazım !
53 yıl dile kolay ...
Canı yanıyor , kıdemli dostumun .
Onun canı yandıkça , benimde yanıyor ...
53 yıllık bu aşkın , 27 yılına bende şahidim ...
Ruhun şad olsun Sahure abla ...
Allah sabırlar versin bundan böyle , ihsan amcaya ...